نظرانداز کرکے مرکزی مواد پر جائیں

کوکلی

آ

 کہانی....امرتا پریتم....گورمکھی توں شاہ مکھی....افضل راز

 (امرتا پریتم پنجابی دی مہان کہانیکار ای،امرتا پریتم نےاپنی حیاتی وچ اپنیاں کہانیاں دی اک چون”مٹی دی ذات“چھاپی سی ،اوس وچوں ایہہ کہانی ”کوکلی “لئی گئی ای،چنگا کہانیکاراوہ ہُندا اےجہدی اکھ اپنےوسیب اُتےتگڑی ہووےتےامرتا پریتم نےاپنیاں کہانیاں وچ اپنی وسوّںدی گل نوں ای اگےودھایا ای۔امرتاپریتم جم تےگوجرانوالےدی اےپر اوس دی ماں ساڈےگجرات دےپنڈمانگا دی سی،جہڑااج منڈی بہائوالدین وچ ای۔امرتاپریتم دیاں سو دےنیڑےکتاباں نیں ،اونہاں پچاسی ورھیاں دی حیاتی وچ بوہت سوہنا تےانملا لکھیا اے،جس وچ کہانیاں ،شاعری ،ناول تےہور بوہت سارےلیکھ نالےجیونی وی لکھی،شامل نیں....افضل راز)
تخت پوش دےمتھےنال بڑےرنگ، برنگےکھنب بجھےہوئےسن 
کوکلی دےگل وچ بڑےرنگ برنگےمنکیاں دی مالا پئی ہوئی سی 
کوکلی دےدل وچ بڑےرنگ برنگےخیال آئی۔
کہیوجہیا ہووےگا میرا مرد؟ میر امچھیرا؟
اوہدا پنڈا؟
بیڑی ورگا....
اوہدیاں بانہواں؟
چپواں ورگیاں....
اوہدےہوٹھاں دی مسکراہٹ؟
مچھی دےپراں ورگی جِھل مِل کر دی
اوہدےہوٹھاں دا گیت؟
سمندر دیاں چھلاں وانگ چھل چھل کر دا....
اوہدےدل دیاں گلاں؟
نکیاں تےچھوٹیاں سپیاں ورگیاں
بوہےتوں باہر مشالاں جاگدیاں پیاں سن
ہوا وچ تلی ہوئی مچھی دی تےتاڑی دی سُگندھ سی
ڈھولاں دی آواز نال کئی گیت جاگدےپئےسن
کوکلی دیاں اکھاں وچ کئی رنگ لشک دےپئےسن 
میں اوہدےنال گلاں کراں گی
نکیاں تےچھوٹیاں سپیاں نوں چناں گی
اوہ گائےگا....
میں سراں وچوں اٹھ دیاں چھلاں نوں ویکھاں گی
تےفیر....
اوہ بانہواں دےچپو مارےگا
میں اوہدےپنڈےدی بیڑی وچ بہہ جاواں گی....
ایس خیال دا رنگ پتا نہیں کیہو جہیا سی
کوکلی دیاں اکھاں چندھیا گئیاں
تےفیر اوہنےاکھاں میٹ کےسوچیا
اوہدی مسکراہٹ؟
مچھی وانگوں تلکےگی
تےمیں مچھی نوں پھڑاں گی اپنےہوٹھاں دا جال پاواں گی
بوہےتوں باہر تاڑی دا نواں گھڑا کھلیا
ڈھولاں دی آواز اُچی ہو گئی ۔
شاید بڑی رات ہو گئی سی 
مشالاں دا چانن بوہت تِکھا ہو گیا
تےفیر کوکلی نوں جاپیا....
کوئی اوہدےسرہانےکول کھلوتاہویا ای
لوکاں دا ہاسا ڈھولاں دی آواز نالوں وی اچا ہو گیا
تےفیر لوکاں نےکوٹھڑی دا بوہا بھیڑ دتا
تخت پوش دےپاوےچِر کے....
جیویں لکڑ دےپھٹےاُتےمناں مونہاں بھار پےگیا ہووی
کوکلی نےچھٹکن لئی ہتھ پیر ماری
کوکلی دےگل وچ پئی ہوئی
منکیاں دی مالا ٹٹ گئی....
کوکلی دیاں چھاتیاں دےابھار....
دو گھگیاں وانگ ستےپئےسن
کسےنےاِکو جھپٹےنال گھگیاں نوں پھڑ لیا،
مٹھاں پچیاں گئیاں
تےگھگیاں نےگردناں سُٹ دِتیاں
تےفیر کوکلی نوں جا پیا
اک تیرا وہدیاں لتاں نوں چیر گیا ہی
اوہ اک جانور وانگ ہوانکی ....
اوہدیاں لتاں وچوں لہو وگدا پیا سی
کسےنےدیوا جگا یا
تےلکڑ دےپھٹےاُتےگچھا ہوئی کوکلی نوں ویکھن دی تھاں
اوہدےاُتےوِچھی ہوئی وٹو وٹ چادر نوں ویکھن لگ پیا
لہو ....لہو
کوٹھڑی ہاسےنال بھر گئی
تےفیر کوٹھڑی دا بوہا کھل گیا
کسےنےوچھونےدی چادر چکی
تےبوہےتوں باہر مشالاں دی روشنی وچ ٹنگ دتی
کواری ....کواری
لوکاں دا ہاسا اُچا ہو گیا
تےڈھولا ں دی آواز نیویں پےگئی
فیر کِسےنےبانس لیاندا
تےاوس چادر نوں بانس نال بنھ دِتا
تےاک آدمی نےبانس نوں جھنڈےوانگ چک لیا
تےاک آدمی نےمچھیرےنوں مونڈھیاں اُتےبٹھا لیا
تےباقی دےلوکاں نےدوالےپڑ بنھ لیا
ہُن اوہ تاڑی دا نواں گھڑا گھولن لگےسن
کوکلی مچھیریاں دےگھر جنمی سی
تےاج مچھیریاں دےگھر ویاہی سی
پر کوکلی نوں جاپیا ....
اوہ اک کڑی نہیں، اک مچھی ہے۔
ایہہ سہاگ دی سیج نئیں اک جال ہی
تےہن اوہ ویاہ دی کنڈی وچ اڑی ہوئی ہی
٭٭٭٭٭٭٭٭٭

تبصرے

ایک تبصرہ شائع کریں

اس بلاگ سے مقبول پوسٹس

اک چھوٹا جیہا مذاق

اینتون چیخوف سردیاں دی خوبصورت دوپہر … سردی بہت تیز ہے ۔ نادیہ نے میری بانہہ پھڑ رکھی ہے ۔ اسدے گھنگھرالے والاں وچّ برف اس طرحاں جم گئی ہے کہ اوہ چننی وانگ چمکن لگے ہن ۔ بلاں دے اتے وی برف دی اک لکیر–جہی وکھائی دین لگی ہے ۔ اسیں اک پہاڑی تے کھڑے ہوئے ہاں ۔ ساڈے پیراں دے ہیٹھاں میدان تے اک ڈھلان پھیلی ہوئی ہے جس وچّ سورج دی روشنی اویں چمک رہی ہے جویں اسدی پرچھائی شیشے وچّ پے رہی ہووے ۔ ساڈے پیراں دے کول ہی اک سلیجّ پئی ہوئی ہے جسدی گدی تے لال کپڑا لگا ہویا ہے ۔ "چلو نادیہ، اک وار پھسلیئے !" میں نادیہ نوں کیہا، "صرف اک وار ! گھبراؤ نہیں، سانوں کجھ نہیں ہووےگا، اسیں ٹھیک–ٹھاک ہیٹھاں پہنچ جاوانگے ۔" لیکن نادیہ ڈر رہی ہے ۔ اتھوں، پہاڑی دے کگار توں، ہیٹھاں میدان تکّ دا رستہ اسنوں بے حدّ لمبا لگّ رہا ہے ۔ اوہ ڈر نال پیلی پے گئی ہے ۔ جدوں اوہ اتوں ہیٹھاں ولّ جھاکدی ہے اتے جدوں میں اس نوں سلیجّ تے بیٹھن نوں کہندا ہاں تاں جویں اسدا دم نکل جاندا ہے ۔ میں سوچدا ہاں–– لیکن پھر کی ہووےگا، جدوں اوہ ہیٹھاں پھسلن دا خطرہ اٹھا لویگی ! اوہ تاں ڈر نال مر ہی جاوے گی جاں پاگل ہی ہ...
ایک تبصرہ شائع کریں
مزید پڑھیں

سورنی :احسن افضل رندھاوا

سورنی افضل احسن رندھاوا چوتھے بندے پچھیا، "ہنگورا کون دیویگا؟" "میں،" پنجویں آکھیا، "ہنگورا دین دی واری میری اے!" چوتھے بندے کھنگھورا مار کے جویں سنگھ صاف کیتا۔ پہلا بندہ جہڑا دوجے تے تیجے وانگ اپنی گلّ سنا کے اپنے امتحان وچوں لنگھ چکیا سی، چوتھے دے سوال تے پھیر اوہ کھنگھورا مار کے سنگھ صاف کرن 'تے نمھا جیہا ہسّ پیا۔ چوتھے دا سوال ہی ادھورا جیہا سی۔ کیوں جو کہانی وچ ہنگورا دین دی لوڑ ہی کوئی نہیں سی۔ ہنگورا تے کہانی سنن والے نوں جگائی رکھن لئی ہندا اے، تے اوہ سارے پوریاں اکھاں کھولھ کے جاگ رہے سن۔ پھیر وی اوہناں ایہہ متھّ لیا ہویا سی کہ کہنوں کون ہنگورا بھریگا۔ جویں پہلے دا دوجے، دوجے دا تیجے، تیجے دا چوتھے دے ہنگورا دتیوں بناں ای کم چل گیا، اوویں ہی چوتھے دا ہنگورا پنجویں دینا سی۔ متھی ہوئی گلّ نوں پھیر پچھن دی کی لوڑ؟ تے کھنگھورا کیوں؟ کھنگھورے دیاں کئی قسماں تے کئی معنے ہندے نے۔ کھنگھورا اپنے ہون دا اعلان کرن لئی ماریا جاندا اے۔ کسے ویلے دھیاں بھیناں والے ویہڑے وڑن والا کھنگھورا مار کے اپنے آؤن دا کنڈا کھڑکاؤندا اے۔ کسے ویلے منڈے-کھنڈے ٹریاں ج...
ایک تبصرہ شائع کریں
مزید پڑھیں

منگتا

اینتون چیخوف ‘‘سر، مینوں بھکھ لگی ہے۔ ربّ دی سونہہ میں تنّ دناں توں کجھ نہیں کھادھا۔ پنج سال میں سکول ماسٹر رہا اتے اپنے اک ساتھی کرمچاری دیاں سازشاں کرکے نوکری توں ہتھ دھو بیٹھا۔ ہن میں سال بھر توں وہلا پھردا ہاں۔” پیٹرسبرگ دے وکیل سکووتسو نے اس دے نیلے پھٹے پرانے اوورکوٹ، اس دیاں شرابی اکھاں تے اس دیاں گلھاں ’تے پئے لال داغاں ولّ ویکھیا اتے اس نوں لگیا کہ میں اس آدمی نوں پہلاں وی کتے ویکھیا ہے۔ ‘‘ہن مینوں کالوگا وچّ نوکری دی پیش کش ہوئی ہے،” منگتے نے اپنی گلّ جاری رکھی، ‘‘پر میرے کول اتھے جان لئی کوئی سادھن نہیں۔ کرپا کرکے میری مدد کرو۔ مینوں کہن لگیاں شرم آؤندی ہے، پر میں حالات توں مجبور ہاں۔” سکووتسو نوں اچانک یاد آ گیا۔ ‘‘سن، پرسوں توں مینوں سڈووے گلی وچّ ملیا سی،” اس نے آکھیا، ‘‘ادوں توں مینوں ایہہ نہیں سی آکھیا کہ میں سکول ماسٹر رہا ہاں۔ توں تاں آکھیا سی کہ میں ودیارتھی ہندا سی تے میرا ناؤں کٹّ دتا گیا ہے۔ یاد آیا؟” ‘‘میں تاں سکول ماسٹر ہندا سی،” اس نے گھبراہٹ وچّ ہولی ہولی آکھیا، ‘‘آکھوں، تاں اس دا ثبوت دے سکدا ہاں۔” ‘‘جھوٹھ بہت ہو گیا۔ توں اپنے آپ نوں ودیارتھی کیہا سی تے...
ایک تبصرہ شائع کریں
مزید پڑھیں